Markus Ackeret
Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı Davutoğlu, Bu Sıfatla İlk Defa Angela Merkel Tarafından Karşılandı. Merkel, Buluşmada İslamiyet’in Almanya’nın Parçası Olduğunu Kabul Ederken Başbakan Davutoğlu Stratetejik Vizyonunun Taslağını Çizdi.
Eski Başbakan ve şimdiki Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın ziyaretleri haftalar öncesinden manşetlerde yerini alıyordu. Halefi Davutoğlu analizciliği ve uzmanlığı ile bambaşka bir politikacı profiline sahip. Şansölye ile buluşmasında ve daha sonra Körber Vakfının davetlilerine konuşan Başbakan Davutoğlu, Türkiye’nin mevcut Avrupa Birliği’ndeki ve dünya siyasetinde gerilim alanlarındaki rolünün altını çizerek her iki ülkeye dengeleyici ve stabile edici anlam yükledi.
Karşılıklı Kuşku
Almanya ile Türkiye arasındaki ilişkiler yaklaşık üç milyon Türkiye kökenli vatandaş ve tarihî bağlantılardan dolayı çok özel. Bu yüzden Türkiye toplumu PEGIDA gösterilerine ve NSU örgütünün katliamlarına özel ilgi ve büyük endişe duyuyor. Başbakan Davutoğlu, İslam’ın ve terörün eşit tutulmasına karşı çıkarak “NSU olaylarında Türkiye’de hiç kimse Hristiyan teröründen bahsetmedi.” dedi. PEGIDA oluşumdan dolayı endişe duyan Müslümanlara yönelik Şansölye Merkel eski Almanya Cumhurbaşkanı Wulff’un sözlerini tekrarlayarak “İslamiyet Almanya’nın bir parçasıdır.” dedi.
Şansölye Merkel Başbakan Davutoğlu’nun AB üyeliği konusunda destek talebini açık bir kuşkuyla karşılayacak kadar dürüsttü. Başbakan Davutoğlu ise konuşmasında Türkiye’nin bölgedeki stratejik önemine dikkati çekti.
Türkiye’nin Stratejik Önemi
Başbakan Davutoğlu’nun reel politika yerine değerler üzerinden çizdiği dış politika kendi içinde çelişkiler barındırmakta. Hele ki iç siyasetteki gelişmeler, Suriye ve Kuzey Irak’taki tutumu göz önünde bulundurulursa. Rusya ve Ukrayna veya Rusya ve Batı ile arasındaki kriz sonucu Türkiye, Avrupa için başka bir alanda da önem kazandı. Bu da Merkel’in iş birliğinin önemine vurgu yapmasının başka bir sebebi. Önümüzdeki süreçte bu da kendini yıllık kabine toplantıları ile gösterecek.(Almanya, Neue Zürcher Zeitung, 13 Ocak 2015)