Coğrafya kitaplarına yeni bir kıta daha eklenebilir: Zelandiya kıtası keşfedildi

Her ne kadar yeryüzündeki kıtaların Asya, Avrupa, Afrika, Antarktika, Kuzey Amerika, Güney Amerika ve Avustralya´dan ibaret olduğu bilgisi genelgeçer kabul edilse de, yer bilimi uzmanları Avrupa ve Asya kıtalarının aslında ´Avrasya´ isimli tek bir kıtayı oluşturduğunu, dolayısıyla dünyada 6 kıta bulunduğunu savunuyor.

Ancak Dünya´nın yer kabuğu çatlağı hakkında yapılan bir çalışma, bu listeye ´Zelandiya´ isimli yeni bir kıta daha ekliyor. Çoğu Yeni Zelanda´da görev yapan 11 araştırmacı tarafından gerçekleştirilen bu çalışmada Pasifik Okyanusu´nun güney batısında yer alan adaların, birbirinden bağımsız olmadığı, 4.9 milyon kilometrelik bir bütünün parçaları olduğu ve bu parçanın Avustralya´dan ayrı olduğu ileri sürülüyor.

​YÜZDE 94´Ü SULAR ALTINDA

Jeoloji dünyasının dikkatini çeken çalışmaya dair Amerikan Jeoloji Topluluğu dergisinde yayınlanan raporda, keşfedilen yeni kıtaya ait toplam yüzeyin yüzde 94´ünün su altında olmasına rağmen, Yeni Zelanda ve Yeni Kaledonya gibi büyük adaları da kapsadığı belirtildi. Uzmanlar, elde edilen bu bilgilerin uzun süreli çalışmaların sonucunda ortaya çıktığını kaydetti.

​Dünyanın en küçük ve en yeni kıtası Zelandiya´nın ismi ilk kez 1995´te Bruce Luyendyk tarafından kullanıldı. Ancak Luyendyk Zelandiya´yı ayrı bir kıta olarak değil, parçalanmış bir kıtanın 200 milyon yıllık parçalanmış kısımlarını ifade etmek için kullanmıştı.

KITALARIN ÇARPIŞMASIYLA SU YÜZÜNE ÇIKTI

Zelandiya´nın yeni bir kıta olduğuna dair ilk teorilerden biri ise 2007´de konuyla ilgili bir araştırma kitabı yayınlayan Hamish Campbell tarafından ileri sürüldü. Zelandiya´nın Avustralya ve Antarktika´dan tamamen ayrı bir kıta olduğunu söyleyen Campbell kitabında, Zelandiya´nın geçmişte tamamen su altında olduğunu ancak kıtaların çarpışması sonucu Yeni Zelanda gibi bazı büyük kısımlarının su üzerine çıktığını öne sürmüştü.

ZELANDİYA NEDEN YENİ BİR KITA?

Uzmanlara göre Zelandiya´nın ayrı bir kıta olmasının 4 temel sebebi bulunuyor. Bunlar, yer tabanının okyanus tavanından daha yüksek olması, kaya tiplerinde çeşitliliğin bulunması, okyanus tavanını çevreyen yarıkların daha ince olması ve geniş bir alan boyunca görülen sınırların bir mikro-kıtadan çok kıtaya işaret ediyor olması.