´´Ye Suıs Türkey´´ ´´Ben Türkiye´yim´´

Kelly James Clark

Ocak 2015´te aşırılık yanlıları, Fransız hiciv dergisi Charlie Hebdo´nun 12 çalışanını öldürdü. 'Je Suis Charlie' (Ben Charlie´yim) sözü Twitter´a, sonra Facebook´a daha sonra gazetelere ve en sonunda tüm dünyaya yayıldı. Je Suis Charlie, karikatüristler için olduğu kadar ifade özgürlüğüne yönelik sempatiyi de ifade ediyordu.

Aralarında 40 dünya liderinin de olduğu milyonlarca kişi dayanışma gösterisi için Paris sokaklarını arşınladı. Bu dünya liderleri arasında İngiltere Başbakanı David Cameron, Almanya Şansölyesi Angela Merkel, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu, Filistin Devlet Başkanı Mahmud Abbas, Mali Devlet Başkanı İbrahim Boubacar Keita, AB Başkanı Donald Tusk ve Ürdün Kralı II´inci Abdullah da bulunuyordu.

Fakat bir blog´da 'Je Suis no Charlie' (Ben Charlie Değilim) yazdım. Böylece hem masum hayatların alınmasını kınadım hem de aynı heyecanla ifade özgürlüğünü ve basın özgürlüğünü desteklemiş oldum. Fakat Charlie Hebdo ile özdeşleştirilemedim. Charlie Hebdo´nun İslam´a yönelik hicivsel kınamalarına dair yasal özgürlüğünü savunurken, Hebdo´nun mizahının ahlaki olarak yanlış olduğunu da ileri sürdüm.

Türkiye geçen haziran ayından bu yana altı bombalı saldırıya maruz kaldı. Bu saldırılarda Charlie Hebdo saldırısında ölenlerden kat be kat fazla insan öldürüldü ve yaralandı. 10 Ekim 2015´de Ankara´da gar yakınlarında iki bomba patlatıldı ve 103 sivil öldürüldü, 400´ü aşkın kişi yaralandı. 17 Şubat 2016´da Ankara´nın merkezindeki sakin bir semtte yaşanan bombalı saldırıda 30 kişi öldürüldü, 60 kişi yaralandı. 13 Mart 2016´da aynı semtteki bombalı saldırıda 37 kişi öldürüldü, 125 kişi yaralandı. Bugün en az beş kişi İstanbul´daki bir intihar saldırısında öldürüldü.

Türk kurbanlardan hiçbiri aşırılık yanlılarını kışkırtmak için herhangi bir şey yapmamıştı. 16 yaşındaki lise öğrencisi Destina Peri Parlak doktor olma hayali kuruyordu. 21 yaşındaki Ozancan Akkuş üniversitede elektrik mühendisliği okuyordu. Mehmet Emre Çakar 16 yaşındaydı ve karaciğer tedavisi için Ankara´ya yeni taşınmıştı. Kemal Bulut, Türk futbol yıldızı Umut Bulut´un babasıydı.

150´yi aşkın masum kişi öldürüldü, 500´den fazla masum insan yaralandı ve biz hala Türkiye değiliz.

Dünyanın sessizliği, Charlie Hebdo katliamlarına karşı çığlığı kadar sağır edici.

Hiç kimse Türkiye´deki katliamlardan bahsetmiyor, hiç kimse Türkiye´de masumların öldürülmesini protesto etmiyor ve hiç bir dünya lideri veya yetkilisi dayanışma amacıyla Türkiye´nin sokaklarında yürümüyor. Facebook, kullanıcılarının profil resimlerinde Türk bayrağını kullanmalarını reddetti.

Neden bu kadar Charlie Hebdo var da, çok az Türkiye var?

Parislilere desteğimiz ve Türkleri görmezden gelmemizin, derinlerde yatan çeşitli kabilesel içgüdülerden kaynaklandığından şüpheleniyorum.

Bizler Charlie Hebdo´yuz çünkü onlar bize benziyor (iyi): beyaz, üst orta sınır, batılı, Avrupalı, Hristiyan, okumuş, liberal. Ankara değiliz çünkü onlar bizden çok farklı (kötü): esmer, alt sınıf, Orta Doğulu, Arap, Müslüman, geri kafalı, çağdışı ve gerici (bunlardan bazıları yanlış fakat acele yargılara varıldığında kişinin gerçeklerle ilgili bir sorunu kalmaz). Eğer Türkiye´yi gerçekten ziyaret edecek olsak onların leş gibi koktuklarını fark edeceğiz.

Klişe olacak ama Türkler de insan. Müslüman hayatları Hristiyanlarınki kadar değerli. Parlak bir gelecek umudu olan genç bir Ankaralının ölümü, umut vadeden genç bir Parislinin ölümü kadar trajiktir. Masum Müslümanlar aşırılık yanlıları yüzünden ölmeyi masum Hristiyanlardan daha fazla hak etmiyorlar.

Eşlikçileri önyargılar ve korkularla birlikte kabile içgüdülerimizin üstesinden gelene değin birbirine bağlı bir insanlık olarak gelişimimizi sağlayamayız. Kayıplarında, Türk, Müslüman dostlarımızla dayanışma içerisinde onların yanlarında olmak iyi bir başlangıç olacaktır.

İşte bu yüzden Je suis Turkey.(ABD,The Huffington Post-21.03.2016)